|
SNEL
EN SIMPEL VEGETARISCH |
|
|
|
Bij de gedachte aan
een gebraden karbonaadje liep mij vroeger het water in de mond.
Na 5 maanden Turkije en een dieet van schapenvlees en witte kaas,
had ik er zelfs een moord voor gedaan. Maar helaas, van legbatterijen,
intensieve varkenshouderijen en meer van die ongein word ik ontzettend
onpasselijk. Veel supermarkten verkopen gelukkig gecontroleerd,
(biologisch) scharrelvlees: zie
www.wakkerdier.nl
Mail
mij als u vegetarische kookboeken
|
|
hebt
voor mijn gebruikte-boekenwinkeltje
Of
mail uw eigen (makkelijke) recepten. |
|
| RECEPTEN
Fair Food |
 |
|
.IERLAND:
Bogtrotten,
Sodabrood en Apple Crumble |
In 1994 wandelde ik 5 weken in Ierland.
Twee weken begeleidde ik een groep in Connemara
(zie foto), op de Aran Eilanden en door de Burren, langs een
mij bekende wandelroute. Niet erg want Ierland gaat nooit vervelen.
Maar daarna ben ik vanaf midden september nog 3 weken lang in
m'n eentje nieuwe routes gaan verkennen. Ik begon in Newport,
waar ik na enkele dagen rust voor het eerst Croagh Patrick (764
m), de Heilige Berg van St. Patrick beklom. Ik moet in 1994
uitzonderlijk braaf zijn geweest want
het was
schitterend |
|
 |
weer en het
uitzicht vanaf de top is met geen pen te beschrijven. Hier zou
volgens de overlevering St. Patrick in het jaar 441 veertig
dagen en nachten biddend en vastend hebben doorgebracht. Hij
overwon toen demonen en slangen die hem kwelden en sindsdien
zijn er geen slangen in Ierland. Demonen? Kijk eens diep in
een glas Guinness, wie weet.
Vervolgens begaf ik mij te voet langs de Western Way, een lange-afstandswandeling,
naar Oughterard in Connemara. Daar eindigt deze route.
Zeur niet over regen in Ierland. In Nederland regent het veel
vaker en het is hier kouder, want wij hebben geen warme golfstroom.
Aan de west- en zuidwestkust van Ierland groeien palmen, echt
waar! In die 5 weken heeft het maar 1 dag geregend en dat was
net mijn laatste wandeldag, de laatste etappe van de Western
Way van Maam naar Oughterard. Maar toen was het ook goed raak
en dit is zonder regen al het modderigste deel van de route.
Er is geen pad en je loopt dwars door een zeer nat moeras met
hoge pollen langs Lough Corrib. Het stortregende de hele dag
en mijn nieuwe, erg dure,
ademende AGU regenjack bleek te lekken als een gieter. Vele
malen heb ik AGU vervloekt; weliswaar kreeg ik later van hen
een nieuw jack, maar dat lekt even hard. In dat ruige terrein
viel ik ook nog eens languit in de blubber en er was geen beschutting
om even een boterhammetje op te eten. Kortom, ik was nat tot
op mijn huid en zonder mijn Walkman met Ierse muziek was ik
vast in tranen uitgebarsten.
Tenslotte kwam ik op een asfaltweggetje, waar ik flink ben gaan
springen en dansen om warm te worden. Ik was al 4 uur aan het
'bogtrotten' (door een 'bog', een veenmoeras lopen zonder pad)
en nu kwam er nog 9 km langs een doodlopend asfaltweggetje.
De kans op liften was minimaal maar na een klein uurtje wandelen
in de regen kwam er een Fransman langs die verkeerd was gereden
en me meenam naar het pension in Oughterard waar ik al had gereserveerd.
Na een warme douche toog ik met droge kleren naar het plaatselijke
'Tea House', waar ik chocolademelk en warme 'Apple Crumble Pie'
bestelde. Heerlijk, dus ik vroeg meteen om het recept dat door
de kok werd opgeschreven. En toen ik vertelde hoe ik die dag
had geleden, kreeg ik nog een grote punt cadeau. Zo gaat dat
in Ierland en daarom ga ik er zo graag heen.
Nu we toch in Ierland zijn, geef ik er
gelijk maar een eenvoudig recept van het heerlijke Ierse Sodabrood
bij. Ontzettend lekker en binnen ongeveer ½ uur op tafel.
klik door naar APPLE CRUMBLE
PIE
klik door naar IERS SODABROOD
|
terug naar inhoudsopgave en e-mail link
|
|
