homepage    
  5: Troyes - Vézélay - Bazoches (Morvan)
     

7-3: Troyes-Bouilly (15 km)
8-3: Ervy-le-Chatel (22 km)
9-3: Ligny-le-Chatel: L'Ordonnais (25 km)
10-3: Auxerre (23 km)
11-3: Rust

12-3: Escolives (12 km)
13-3: Arcy-sur-Cure (23 km)
14-3: Voutenay-sur-Cure (8 km)
15-3: Vezelay (15 km)
16-3: rust en reserveren
17-3: Bazoches (13 km + 300 m)

terug naar inhoudsopgave
etappe 4
. . . etappe 6
Lees hieronder verder

Het rijke Bourgondische leven

Le printemps nouveau est arrivé
Precies op 9 maart vloog een v-vormige formatie ganzen luidruchtig over ons heen en met hen kwam de lente terug uit het zuiden. Die dag ging de zon schijnen en hij is er nog steeds. Mijn gezicht werd rood en mijn beschimmelde zonnehoedje kwam uit mijn rugzak. Ineens was er een weelde van bloesems en bloemen: Toverhazelaar, Krentenboompje, Forsythia en natuurlijk de gele Sleutelbloemen, Klein Hoefblad, Wolfsmelk, blauwe en witte Viooltjes, Bosanemoon, Maagdepalm, Speenkruid, Scylla, Ereprijs, blauwe Sleutelbloemen en zelfs al Pinksterbloemen. Nu het droger is kunnen we vaker van het asfalt af, al blijft het soppen op de bospaden. Vandaag, onze eerste dag in het natuurreservaat de Morvan, was het bos één bloemenzee; de vogels zongen en we hoorden zelfs een specht. Het lopen is hier wel zwaarder want het gaat meer op en neer. Door het mooie weer moet er meer kleding en meer water in de rugzak en dat maakt het stijgen ook pittiger. Mijn grens ligt nog steeds bij zo'n 20 km per dag en mijn rug begint 's-middags te protesteren. Dat is een hele vooruitgang want eerst begon dat 's-morgens al. Gelukkig word ik afgeleid door al dat moois om me heen en de gedachte aan lekker eten en een goed glas wijn als beloning. Dat heb ik trouwens altijd al gehad; ik ben zeer aards ingesteld, zoals uit de volgende hoofdstukjes mogen blijken.

Het rijke Bourgondische leven
Voutenay-sur-Cure, 14 maart 1999: een Bourgondische dag en hoe kan het ook anders in Bourgogne. We liepen maar 8 km, de zon scheen, we sliepen in een kasteeltje, we aten heel chique, bij de open haard en met een fles witte Bourgogne Aligoté. Al vind ik de culinaire combinaties hier soms wel ver gezocht; in dit geval gepocheerde zalm met gekrulde kool in een roomsaus. En dit alles met koffie en koekjes, een glas Kir en het beste ontbijt tot nu toe, voor maar fl. 125 per persoon. Dit was veruit onze duurste dag maar we

vonden dat we het hadden verdiend en genoten met volle teugen. (De 8 km was toeval omdat we anders de afstand tot Vézélay te lang vonden.) Tot vlak voor Auxerre, tussen haakjes een prachtig oud stadje, beulden we elke dag door mist en mest en vuile koude regen, met keiharde wind tegen. Armoedig schuilden we in het bos want met de rugzak moet ik toch regelmatig rusten. Gelukkkig zijn er ook op het platteland vaak kleine café's en die hebben ons wel gered, al kijkt men wel gek naar die verzopen katten. We mogen er ook altijd ons eigen broodje opeten. Maar vandaag hebben we geen smoes voor al die verwennerijen die we ons vaak toestaan, we genieten er gewoon van.

Langzamerhand vinden we ook gîtes die open zijn, zodat het wat goedkoper slaapt en we zelf kunnen koken. In Vézélay verblijven we in het Centre Marie Madeleine van de Franciscaanse zusters, een groot oud gebouw met een goede keuken (en kachel) en aardige nonnen in bloemetjesjurken. We kwamen in dit stadje onze eerste echte pelgrim (te voet dus) tegen. Een gepensioneerde Engelsman die zonder tent al 14 kilo meezeult en zich afvroeg wat hij naar huis kan sturen. Misschien gaat per openbaar vervooer naar Le Puy en daar met de GR 65, de Chemin de St. Jacques beginnen omdat aan die route veel gîtes liggen.

Bellen voor een bed
Het is nog steeds nodig dat we ons onderdak vooraf reserveren. We bellen nu vaak een week vooruit. Gîtes worden verbouwd en bij veel Chambres d'hôte lukt het niet. Misschien wil men men dit seizoen geen gasten, ik weet het niet. Als onze lijst van adressen (uit de jaarboeken van gîtes d'etape en chambres d'hôte) geen uitkomst biedt dan bellen we naar een Office de Tourisme in een grotere plaats. Dan blijkt dat in veel dorpen wel een hotelletje is voor +/- fl. 40 per persoon. Dezelfde prijs als de veel betere Chambres d'hôte maar zonder ontbijt, een opbeurend woord, een drankje en een hapje bij aankomst. Meestal zorgen we zelf voor het ontbijt omdat dat duur is: fl. 12 tot fl. 14 voor brood met jam en koffie of thee. Ik kan geen jam meer zien en koop meestal kwark, banaan, een muesli-reepen vruchtensap. Volkorenbrood is op het Franse platteland niet overal verkrijgbaar, maar gelukkig in Vézélay volop vers te koop.

De scheiding
Kort na Auxerre hebben Greet en ik definitief afscheid genomen van onze reisgenotes Ineke en Nel. Onze opvattingen lopen teveel uiteen, vooral wat betreft de betekenis en de waarde van afspraken, de wederzijdse verantwoordelijkheid en hoe je met elkaar omgaat. Nel en Ineke hebben ook wat meer haast en zijn wellicht wat minder Bourgondisch ingesteld dan wij. Dit alles gaf spanningen en dan kan natuurlijk de druppel die de emmer doet overlopen niet uitblijven. Aldus geschiedde en we kozen ervoor om met z'n tweeën door te gaan. De scheiding is nu al 4 dagen een feit en we genieten geheel ontspannen van al het moois dat deze streek ons biedt. Nooit heb ik geweten dat het hier zo prachtig was. De lente heb ik al beschreven en dan zijn er nog de kastelen, de Romaanse en Gothische kerken en de romantische kleine dorpjes die we meestal beneden zien liggen en waar we soms in afdalen om bij gastvrije boeren in luisterrijke kamers in grote bedden te overnachten. Ook de Champagne en de Franse Ardennen zijn veel interessanter dan ik ooit gedacht had toen ik er vroeger op weg naar de Provence doorheen raasde. Niet goed opgelet dus, vroeger op school want dit zijn de gebieden van Jeanne d'Arc, St. Benedictus, Thomas Beckett in ballingschap, de honderdjarige oorlog enzovoort. Hier werd de tweede grote kruistocht (een vreselijke mislukking) geboren. Heel katholiek dus; ondanks al die mooie gebouwen - of misschien wel daardoor - moet ik denken aan lijfeigenschap, macht en uitbuiting. En soms trek ik, heel pessimistisch die lijn door naar Euro-parlementariërs die de boel beduvelen of uitbuiten met pensioenfondsen, presentatielijsten, etc. Veel Fransen zijn daar ook niet zo blij mee. Geheel onwetend van politiek en andere ontwikkelingen vervolgen wij onze weg. We weten wel dat Clinton president blijft maar hoe het met Kok, Jorritsma en de Bijlmer-affaire is, geen idee. Overigens wel grond voor impeachment lijkt mij. Ik mis maar een ding: geen enkele patatkraam hier.

(inhoud)