IERLAND: Bogtrotten, brood en Apple Crumble (zie hieronder)

In 1994 wandelde ik 5 weken in Ierland. Twee weken begeleidde ik een groep in Connemara, op de Aran Eilanden en door de Burren, langs een mij bekende wandelroute. Niet erg want Ierland gaat nooit vervelen. Maar daarna ben ik vanaf midden september nog 3 weken lang in m'n eentje nieuwe routes gaan verkennen. Ik begon in Newport, waar ik na enkele dagen rust voor het eerst Croagh Patrick (764 m), de Heilige Berg van St. Patrick beklom. Ik moet in 1994 uitzonderlijk braaf zijn geweest want het was schitterend weer en het uitzicht vanaf de top is met geen pen te beschrijven. Hier zou volgens de overlevering St. Patrick in het jaar 441 veertig dagen en nachten biddend en vastend hebben doorgebracht. Hij overwon toen demonen en slangen die hem kwelden en sindsdien zijn er geen slangen in Ierland. Demonen? Kijk eens diep in een glas Guinness, wie weet.
Vervolgens begaf ik mij te voet langs de Western Way, een lange-afstandswandeling, naar Oughterard in Connemara. Daar eindigt de route.

Zeur niet over regen in Ierland. In Nederland regent het veel vaker en het is hier kouder, want wij hebben geen warme golfstroom. Aan de west- en zuidwestkust van Ierland groeien palmen, echt waar! In die 5 weken heeft het maar 1 dag geregend en dat was net mijn laatste wandeldag, de laatste etappe van de Western Way van Maam naar Oughterard. Maar toen was het ook goed raak en dit is zonder regen al het modderigste deel van de route. Er is geen pad en je loopt dwars door een zeer nat moeras met hoge pollen langs Lough Corrib. Het stortregende de hele dag en mijn nieuwe, erg dure, ademende AGU regenjack bleek te lekken als een gieter. Vele malen heb ik AGU vervloekt; weliswaar kreeg ik later van hen een nieuw jack, maar dat lekt even hard. In dat ruige terrein viel ik ook nog eens languit in de blubber en er was geen beschutting om even een boterhammetje op te eten. Kortom, ik was nat tot op mijn huid en zonder mijn Walkman met Ierse muziek was ik vast in tranen uitgebarsten.

Tenslotte kwam ik op een asfaltweggetje, waar ik flink ben gaan springen en dansen om warm te worden. Ik was al 4 uur aan het 'bogtrotten' (door een 'bog', een veenmoeras lopen zonder pad) en nu kwam er nog 9 km langs een doodlopend asfaltweggetje. De kans op liften was minimaal maar na een klein uurtje wandelen in de regen kwam er een Fransman langs die verkeerd was gereden en me meenam naar het pension in Oughterard waar ik al had gereserveerd. Na een warme douche toog ik met droge kleren naar het plaatselijke 'Tea House', waar ik chocolademelk en warme 'Apple Crumble Pie' bestelde. Heerlijk, dus ik vroeg meteen om het recept dat door de kok werd opgeschreven. En toen ik vertelde hoe ik die dag had geleden, kreeg ik nog een grote punt cadeau. Zo gaat dat in Ierland en daarom ga ik er zo graag heen.

APPLE CRUMBLE PIE
Print deze recepten

6 tot 8 porties
Vulling
30 gram bruine suiker (donkerbruin)
65 gram rozijnen
1 volle theelepel kaneel (niet te vol)
1/2 mespuntje gemalen kruidnagel (voorzichtig, smaak domineert gauw)
55 cl water
6 grote goudreinetten, geschild en in kleine blokjes

Crumble
240 gram volkorenmeel
140 gram bruine suiker
85 gram boter (of plantaardige margarine), gesmolten
1 volle theelepel bakpoeder
Eventueel 2 volle eetlepels zonnepitten

Meng de ingrediënten voor de vulling en kook ze zachtjes ruim 10 minuten in een pan. Zo nu en dan roeren. De appels moeten nog net niet tot moes zijn gekookt. Doe ze in een beboterde (platte) vuurvaste schaal.
Verwarm de oven voor tot 175 C.
Meng de crumble en strooi dit over de appelvulling. Bak de crumble 1 uur in het midden van de oven.
Kan warm of koud worden gegeten.

Nu we toch in Ierland zijn, geef ik er gelijk maar een eenvoudig recept van het heerlijke Ierse Sodabrood bij. Ontzettend lekker en binnen ongeveer ½ uur op tafel.

IERS SODABROOD
250 gr. volkorenmeel
250 gr. wit (liefst ongebleekt) meel
2 volle theelepel zout (niet te vol, kleine theelepels)
2 volle theelepels baking soda: dubbelkoolzure soda (drogist of apotheek) (niet te vol, kleine theelepels, want de smaak van de soda mag niet overheersen)
1 ei
1 eetlepel gesmolten boter of plantaardige margarine
3 á 3 ½ dl. karnemelk Natuurlijk kunt u ook halve hoeveelheden nemen, dan iets korter bakken. Hebt u geen karnemelk bij de hand, neem dan een mengsel van ongeveer 2/3 yoghurt en 1/3 water. Kunt u geen baking-soda kopen, neem dan desnoods bakpoeder en vervang de karnemelk door melk. Maar het originele recept is Ierser!
Het brood rijst tijdens het bakken door de combinatie van de baking soda en de karnemelk.
Zeef wit meel, soda en zout samen.
Roer het volkorenmeel erdoor, goed mengen, gooi het een beetje omhoog in de kom om het luchtig te maken.
Maak er een kuiltje in en doe 3 dl karnemelk, het ei en de gesmolten boter erbij. Meng goed met een vork.
Kneed het mengsel op een met volkorenmeel bestoven plank of aanrecht. Niet te lang kneden; het moet net van de handen loslaten.
Te nat: doe er wat meel bij; te droog: doe er wat karnemelk bij.
Rijzen is niet nodig.
Maak er een ongeveer 6 cm dikke schijf van op een ingevette en met bloem bestoven bakplaat. Snijd een ondiep kruis over het hele brood.
Bak het in een voorverwarmde oven op 200 graden Celcius, 30 tot 40 minuten. Het brood is gaar als het hol klinkt als u met de achterkant van een lepel op de onderkant klopt.

Variaties
- Vervang de helft van het ongebleekte meel door roggemeel, en/of
- Het ei en de boter mag u weglaten;
- maak de deegplak voor het bakken nat en strooi er zonnepitten over die u ietsje indrukt (meng er geen zonnepitten door want door de soda worden ze groen) , en/of
- vervang 50 gram van het volkorenmeel door haverzemelen.
Scones
Kortom, van alles is mogelijk; experimenteer eens met wat honing of 'golden syrup' erdoor; neem dan bijvoorbeeld 150 gram volkorenmeel, 50 gram tarwekiemen en 300 gram biologisch meel. Maak er kleine broodjes van, een soort scones, eventueel met zonnepitten erop.

terug naar inhoudsopgave